کنفدرالیسم دموکراتیک در ایران (13)

11 Îlon 2014 Pêncşem

در كنفدرالیسم دموكراتیك، پدیده‌ی شوم "دیگری‌شدن" وجود ندارد و هر كس می‌تواند با هویت خود در میهنی مشترك زندگی كند...

رێوار آبدانان

71ـ هویت، نشانگر تعلق داشتن به یك دین، قوم، جنس،‌ فرهنگ و نظایر آن است. دموكراسی وقتی معنا می‌یابد كه دیدگاهی باز و پذیرنده به هویت‌ها داشته باشیم. هرچه دیدگاهمان بسته و محدود و قاطعانه باشد بین ما و هویت‌های پیرامون چالش درمی‌گیرد و مشكلات حاد شده و چاره‌یابی سخت می‌شود. دولت‌‌ـ ملت همیشه سعی در ذوب‌كردن برخی هویت‌ها در گستره‌ی خود دارد. اما در كنفدرالیسم دموكراتیك از چنین برخوردی خبری نیست. زیرا جایی كه ذوب هویت‌ها مطرح باشد در آن‌جا آزادی و دموكراسی پدید نمی‌آید. 72ـ جامعه محصول تلاش‌ها و مناسبات افراد است و هر فرد تنها در صورت اجتماعی‌بودن می‌تواند همچون انسان زیست كند. در دولت‌ـ ملت از حقوق فردی بحث می‌شود اما حقوق جمعی رد می‌شوند. زیرا هرچه از حقوق و آزادی اجتماعات كم شود به همان اندازه بر شانس انباشت قدرت و انحصار سرمایه برای دولت‌ـ‌ ملت افزوده می‌شود. به همین دلیل است كه حقوق گروه‌، جماعت و جامعه‌ی مدنی از سوی لیبرالیسم رد می‌گردد و تلاش می‌شود كه ملت و شهروندی یكدست‌شده ایجاد شود. اینكه از حقوق فردی بحث شود اما حقوق جمعی رد شود، نوعی فاشیسم است. زیرا تا آزادی و حقوق جمعی به رسمیت شناخته نشود، آزادی و حقوق فردی كه به آن جمع تعلق دارد بی‌معنا و بی‌ارزش خواهد بود. حتی اینكه گفته شود از لحاظ فردی می‌توانی مسلمان، كورد یا غیره باشی اما از لحاظ اجتماعی حق نداری مسلمان یا كورد باشی یك فریبكاری آشكار است. آزادی‌ و حقوق فردی و جمعی درهم‌تنیده و وابسته به هم هستند. نه جماعت‌گرایی افراطی كه فرد را رد می‌كند و نه فردیت‌گرایی افراطی كه جامعه را انكار می‌كند هیچ‌كدام صحیح نیست. قانون اساسی‌یی كه خودمدیریتی جامعه را به دولت مرتبط می‌نماید و آن‌ها را به سازش می‌رساند نیز باید بر همین مبنای توازن حقوق و آزادی‌های فردی‌ـ‌ جمعی استوار باشد. به‌طور مثال اگر دولت‌ها به جای پذیرش اتونومی (خودگردانی) دموكراتیك خلق كورد بخواهند همچنان از راه‌حل‌ اعطای حقوق فردی، اقتصادی و فرهنگی محدود استفاده كنند، مساله‌ی كورد همچنان لاینحل خواهد ماند. خودگردانی دموكراتیك، حداقل شرط لازم برای زندگی كوردها و دولت‌ـ ملت‌های حاكم در زیر یك سقف سیاسی مشترك است. 73ـ مبنای تجزیه‌‌كردن جامعه در دولت‌ـ ملت، همان علم‌گرایی مدرن است كه به بهانه‌ی حفظ تمامیت دولت، كلیت‌های فرهنگی و سیاسی جامعه را نابود می‌سازد و با تكه‌تكه‌كردن و مبدل كردن آن‌ها به اشیاء بی‌ارزش، اجزاء كوچك‌شده و قابل تصرف، سعی در كنترل و نظارت همگان دارد. اینكه ملت‌بودن كوردها، عرب‌ها، بلوچ‌ها، آذری‌ها و سایرین از سوی دولت ایران و روشنفكران ملی‌گرای ایرانی رد می‌شود ناشی از همین علم‌گرایی است (در اصل دولت‌‌ـ ملت با سیاست‌های نسل‌كشی فرهنگی و نابودی مدیریت‌های بومی، مانع از ملت‌شدن دموكراتیك است). این علم‌گرایان مدرنیست، دچار نوعی تعصب و خشك‌اندیشی اعتقادی در برابر مسایل ملت‌های مختلف شده‌اند؛ مشروعیتی الوهی برای اصطلاحات دولت‌ـ ملت، كشور، طبقه‌ی روحانی و تمامیت ارضی ایجاد كرده‌اند و می‌خواهند كه هر كسی پیرو و مطیع این الوهیت باشد. اما در كنفدرالیسم دموكراتیك چنین نیست زیرا دیدگاه نظری آن بر مبنای علم اجتماعی است نه علم‌گرایی مدرنی كه با جامعه همچون یك مادّه‌ی بی‌ارزش و پدیده‌ی سطحی برخورد می‌كند. 74ـ یكی از دلایل عدم چاره‌یابی مسایل خلق‌ها این است كه دولت‌ـ‌ ملت با دیدگاهی غلط به رابطه‌ی میان تاریخ‌ـ اكنون می‌نگرد. فرقی میان اكنون و تاریخ قائل نمی‌شود (واقعیت این است كه هرچند تاریخ را بتوان در اكنون یافت و اكنون را بتوان در تاریخ جستجو كرد، اما تاریخ با اكنون مساوی نیست). از همین رو اگر مساله‌یی به نام فقدان آزادی ملت كورد مطرح باشد، آن را یك امر تاریخی و طبیعی قلمداد می‌كند و آن را مساله نشمرده و لزومی به حل آن در مرحله‌ی كنونی نمی‌بیند. حال آنكه «اكنون» می‌توان امكانی برای حل مسایل، خروج از بحران و تحقق آزادی باشد. از طرف دیگر باید واقعیت‌ها را از تاریخ استنباط كرد تا بتوان اكنون را به امكانی برای حل مسایل مبدل كرد. از منظر دولت‌ها اكنونِ ملت‌ها هر چه باشد، تاریخ آن‌ها نیز همان بوده است. به همین دلیل تاریخ ملت‌های فرودست انكار شده و عملا از حق خود محروم ساخته می‌شوند. زیرا فرهنگ تاریخی آن‌ها نیز در این روند انكارگری طرد و رد می‌شود. 75ـ جامعه یك واقعیت صرفا سیاسی نیست. به اندازه‌یی كه سیاسی است، اخلاقی و دینی نیز می‌باشد. به اندازه‌یی كه راهبردهای اقتصادی و سیاسی برای حل مسایل جامعه اهمیت دارند،‌ راهكارهای اخلاقی و توجه به دین و اخلاق نیز اهمیت دارد. حتی وقتی به ساختارهای اجتماعی كوردها و دیگر خلق‌های ایران نگاه می‌كنیم می‌بینیم كه تجارب هزاران ساله‌ی اجتماعی نشان می‌دهند كه جامعه بر مبنای معیارهای اخلاق و عدالت كه دین در پیشبرد آن‌ها نقش عظیمی داشته است، مسایل خود را به شور و مشورت گذاشته و به نیروی تصمیم‌گیری و چاره‌یابی رسیده است. دیدگاه‌های غربی با زدن انگ (برچسب) سنتی بر این نهادهای كهن، این مكانیسم‌های اجتماعی حل مشكلات را بی‌تأثیر كرده و امكان پیشبرد دموكراسی را ضعیف كرده‌اند. دموكراسی بدون وجود عدالت و وجدان اجتماعی و اتكا به آن‌ها نمی‌تواند با توسل به راهكارهای اقتصادی و سودمحور حاصل شود و تنها موجب انحراف می‌گردد. از همین رو در كنفدرالیسم دموكراتیك، به اندازه‌یی كه بر ایجاد نهادهای سیاست دموكراتیك اصرار می‌شود به سازماندهی و اعتلای نهادهای متنوع دینی غیرقدرت‌محور و معیارهای اخلاقی جامعه، اهمیت داده می‌شود. 76ـ دولت‌ـ ملت با اعمال نیرو و سیاست‌های سركوب‌گرانه سعی در ملت‌سازی و یكد‌ست‌سازی هویت‌ها دارد. این هویت یك‌دست‌شده به شكل شهروند ملی تعریف می‌شود. در دولت‌ـ ملت، شهروند به دلیل گسسته‌بودن از جامعه و تضعیف پشتوانه‌های اجتماعی‌‌اش، در مقابل نهادهای خشونت‌طلب و انحصارگر دولتی بسیار ضعیف است و به راحتی دچار شكست اراده می‌گردد. اما در ملت دموكراتیك كه بر رضایت خاطر و مشاركت داوطلبانه‌ی هویت‌ها، گروه‌های فرهنگی و جوامع مدنی مختلف متكی است، بین حقوق و آزادی‌های فردی‌ـ جمعی توازن برقرار است و این‌ دو مكمل همدیگرند. بنابراین اراده‌ی شهروند كه از پشتوانه‌یی اجتماعی و هویتی جمعی برخوردار است، محترم شمرده می‌شود و پایمال نمی‌گردد. 77ـ نظام كنفدرالیسم دموكراتیك، به وطن مشترك یا وطن دموكراتیك اعتقاد دارد. یعنی وطن را عبارت از یك جغرافیای مرزبندی‌شده كه تحت كنترل یك قدرت مركزی باشد، نمی‌انگارد. وطن مشترك یا دموكراتیك، یعنی وطنی كه صرفا متعلق به پیروان یك دین یا یك قوم تك‌زبانی نیست و شهروندان آن دارای ملیت‌ها، زبان‌ها و دین‌های بسیار می‌باشند. این نوع برخورد باعث رشد همزیستی، برادری و جلوگیری از پاره پاره شدن بافت كلیت‌مند فرهنگ‌های مختلف مناطق می‌شود. میهن‌دوستی در كنفدرالیسم دموكراتیك به‌معنای نژادپرستی نیست بلكه نوعی پایبندی به محل سكونت، زادگاه و محیط‌زیست است. اگر وطن تنها به یك قوم یا دین محدود شود، بخش گسترده‌یی از شهروندان نخواهند توانست بر پایه‌ی خصلت‌های قومی یا دینی خود زندگی كنند و به ناگزیر از هویت خود فاصله می‌گیرند و به هویت دیگری مبدل می‌شوند. این برخورد، قطب‌بندی‌ها و گسست‌ها را بیشتر می‌كند كه نتیجه‌ی آن افزایش تنش‌ها،‌ جنگ‌ها، قتل‌عام‌ها و نسل‌كشی‌های فرهنگی است. اما در كنفدرالیسم دموكراتیك، پدیده‌ی شوم «دیگری‌شدن» وجود ندارد و هركس می‌تواند با هویت خود در میهنی مشترك زندگی كند. هر اندازه تنوع و تفاوت‌مندی وجود داشته باشد، زندگی اجتماعی غنی‌تر و متعالی‌تر می‌شود. در كنفدرالیسم دموكراتیك وطن با همین دید نگریسته می‌شود یعنی جغرافیایی متشكل از همه نوع تفاوت زبانی،‌ دینی و فرهنگی.

Parve bike |

KOVAR PIRTÛK DOSYAYÊN BI DENG LÊGERÎN TÊKILÎ

Warning: Trying to access array offset on value of type bool in /home/komunar/public_html/fa/includes/reklamlar.php on line 37

Warning: Trying to access array offset on value of type bool in /home/komunar/public_html/fa/includes/reklamlar.php on line 38

Warning: Trying to access array offset on value of type bool in /home/komunar/public_html/fa/includes/reklamlar.php on line 39

Warning: Trying to access array offset on value of type bool in /home/komunar/public_html/fa/includes/reklamlar.php on line 40

Warning: Trying to access array offset on value of type bool in /home/komunar/public_html/fa/includes/reklamlar.php on line 41

Warning: Trying to access array offset on value of type bool in /home/komunar/public_html/fa/includes/reklamlar.php on line 42